*ก่อนอ่าน Cut scene นี้รบกวนทุกคนกลับไปอ่านตอนที่ 14 ก่อนนะอิอิ*
#14.5
#คอนโด Name
นี่เป็นวันที่ 2 แล้วที่เกมส์มาอยู่ที่คอนโดเพื่อดูแลผมที่ป่วยไม่สบาย หลังจากเหตุการณ์นั้นพี่นิวก็ไม่ติดต่อกลับมาอีกเลย หากนึงย้อนยเหตุการณ์วันนั้นผมคิดว่านั้นคงสมตวรแล้วที่ผมโดนแบบนี้
#ย้อนกลับไปในเหตุการณ์วันนั้น
19:20 น.
ผมกำลังนั่งอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบ Final ก็เหมือนแทบจะไม่ได้อ่านเพราะมัวเอาแต่คิดเรื่องที่เกมส์จะไปเรียนต่ออังกฤษ และวอีกไม่กี่ชั่วโมงผมก็ต้องไปงานเลี้ยงส่งมันนั่นยิ่งทำให้ผมไม่มีสมาธิเข้าไปอีก
ครืด..ครืดด (เสียงโทรศัพท์ดัง)
"เออ มีไรปลื้ม"
"เดี๋ยว 2 ทุ่มไอ้เต๋าไปรับนะ มันจะไปรับเกมส์ด้วยเลยจะเลยไปรับมึงด้วยเลย"
"......อืม"
ก๊อก..ก๊อก..ก๊อก
เสียงประตูดังขึ้นทำให้ผมต้องรีบวางโทรศัพท์เพื่อรีบไปเปิดประตูให้คนที่อยู่ด้านนอกเข้ามา
"อ่าวพี่นิวมาหาเนมมีอะไรเหรอครับ ?"
"คิดถึง...มาหาไม่ได้เหรอ ?"
"พี่มีอะไร ?"
บอกตามตรงเราไม่ได้คุยกันตั้งแต่วันที่พี่นิวต่อยไอ้เกมส์ พูดแล้วยังไม่หายโมโหทำไมต้องทำร้ายเพื่อนผมแบบนี้ด้วย
"ขอโทษ"
"หื้ม...?"
"ขอโทษที่วันก่อนกูชกหน้าไอ้เกมส์"
ผมเงียบฮะไม่อยากพูดต่ออะ
"มึงเมียกูนะ ไม่ให้กูหวงมึงแล้วจะให้หวงหมาที่ไหนอะ"
"แต่เกมส์ก็น้องพี่ป่าวว่ะ!?"
ยิ่งเขาพูดนั่นยิ่งทำให้ผมโมโห เอาจริงๆนะ เห็นผมแบบนี้แต่ผมรักเพื่อนผมทุกคนถ้าพี่นิวไม่ใช่แฟนผมละก็ ป่านนี้นอนหยอดน้ำข้าวต้มไปแล้ว
"ทำไม!! เป็นห่วงแม่งมากนักเหรอ!? หวั่นไหวกับมันแล้วดิ๊!!"
"ไม่ใช่แล้วหวะพี่นิว อย่าพลานได้ป่ะ"
"หึ!! มึงเริ่มมีใจให้มันแล้วใช่ป่ะ!!"
สิ้นเสียงเกรียวกราดของพี่นิวก็ตามด้วยเสียงฝ่ามือกระทบหน้าดัง ผั๊ว!! พี่นิวตบหน้าผมอย่างแรงก่อนจะรัวเข้ามาทั้งชกและตบผมอย่างโมโหร้าย ผมพยายามสู้ ตอบโต้อีกฝ่ายแต่พี่เขาแรงเยอะกว่าผมมากและด้วยเพราะหมู่นี้ผนนอนไม่ค่อยหลังเพราะคิดแต่เรื่องที่เกมส์จะไปเรียนต่อ
"บอกกูมาสิ!! ที่มึงไม่ยอมเอากะกูก็เพราะมันใช่มั้ย!!!"
ผลั๊ก!! ผั๊ว!! ผั๊ว!!
พี่นิวทั้งต่อย เตะผมอย่างรุนแรงจนผมไม่สามารถลุกขึ้นมาตอบโต้เขาได้เลย พี่นิวลากผมไปที่โซฟากระชากเสื้อออกทั้งซุกไซ้ ทั้งกัดจนเลือดออกซิบๆหลายจุดก่อนจะถอดกางเกงผมออกและกระแทกท่อนลำใหญ่เข้ามาอย่างรุนแรง
"อ๊า!! อ๊า!! โอ๊ย!! พี่นิ... เนมเจ็.. อ๊าก!!
เขาต่อยส่วนกลับมาไม่ให้ผมพูดอะไรได้
แกร๊ก!!
"ไอ้เหี้ยนิว!!"
ผมได้ยินเสียงใครบางคนที่คุ้นชินตะโกนเข้ามาพร้อมลากพี่นิวออกไป นั้นคือเสียงเกมส์ น้ำตาทั้ง 2 ข้างเอ่อไหลออกมาแบบไม่มีเหตุผลผมโผเข้ากอดเกมส์ด้วยความหวาดกลัว เต๋าลากพี่นิวออกไปพร้อมกระทืบและขู่ว่าถ้าหากกลับมาที่นี่อีกมันจะจับไปนั่งยางเผาสะ
"ไม่เป็นไรแล้วนะเกมส์อยู่นี่ ไม่เป้นไรแล้วๆ"
ขณะที่ผมสะอื้นอยู่ในอ้อมกอดนั้นผมก็รับรู้ได้ถึงเสียงที่สั่นเทาของเขา เป็นเสียงโกรธและเสียใจอย่างมากจนผมสัมผัสได้เลย
#กลับมาเหตุการณ์ปัจจุบัน
ผมเป็นคนบอกเกมส์กับเต๋าเองว่าไม่อากไปโรงพยายาบาล เพราะไม่อยากให้เรื่องมันใหญ่โตนั้นเพราะพ่อของผมท่านเป็นศัลยแพทย์ และเจ้าของโรงพยาบาลชื่อดัง หาแค่ผมเข้าไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลใดก็ตามพ่อผมก็สามารถรู้ได้ทันที ซึ่งผมอาจต้องกลับไปอยู่บ้านอย่างที่ผมไม่ต้องการก็ได้
"ไข้ยังไม่ลดเลย..ไปหาหมอเหอะมึง"
"แค่ก..แค่ก ไม่เอามึงก็รู้ถ้าพ่อกูรู้เรื่องกูโดนกักบริเวณแน่"
"แต่นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กแล้วนะเนม!!"
ผมจับมือเกมส์เบาๆพรางส่วสายตาอ้อนวอน
"นะ..อย่างน้อยๆให้กูได้อยู่ส่งมึงที่สนามบินก่อนเถอะนะ"
"..เฮ้ออ ทำไมดื้ออย่างนี้ว่ะ"
เกมส์ก้มลงกอดผมและลูบหัวผมอย่างอ่อนโยน ผมสวมกอดกลับอย่างช่วยไม่ได้นั้นเพราะตอนนี้ผมร้ตัวแล้วว่าผมกำลังชอบเขาเข้าสะแล้ว
"ไม่ไปได้มั้ย?"
"หื้ม?"
ผมเผลอสบถคำพูดเอาแต่ใจออกมาอย่างลืมตัวทำเอาคนที่กอดผมอยู่ตกใจถอดกอดออกผม
"ว่าไงนะ"
"กู..ไม่...กูไม่อยากให้มึงไป...ไม่ไปได้มั้ยเกมส์?"
เกมส์มองหน้าผมด้วยความแปลกใจผมจึงชิงสารภาพความในใจออกมา
"กูว่า...กูชอบมึงสะแล้วล่ะ"
เกมส์มองหน้าผมด้วยสีหน้าเจ็บปวดน้ำตาคลอ
"ทำไมมาพูดเอาป่านนี้ว่ะเนม"
เขาสวมกอดผมอย่างแนบแน่นพรางหอมแก้มและคออย่างกับรอคำนี้มาตลอด ปริศนาในใจผมก็เหมือนถูกเปิดออกจนหมดสิ้น
ผมดันตันเกมส์ออกเล็กน้อยก่อนจะบุกจุมพิตเข้าที่ริมฝีปากหนา ใช้สองมือโอบต้นคอไว้จนแน่นราวกับกลัวเขาจะหลุดลอยหายไป เกมส์จูบตอบผมแต่โดยดีเขาสอดลิ้นกวัดไกวเข้ามาในโพรงปากผมดูดลิ้นร้อนนั้นไปมาอย่างโหยหา ไม่สิผมโหยหาจูบนี้มาตั้งแต่วันนั้นที่เขาจูบผม พร้อมกับปลดกระดุมเสื้อและกางเกงของผมและเขาส์ออกอย่างทันควัน แต่เกมส์กลับผลัดตัวออกอย่างหักห้ามใจ
"อย่าพึ่งดีกว่า มึง..."
"ไม่เป็นไร...ถ้าเป็นมึงกูไม่เป็นไรแน่"
ในใจก็แอบคิดนะ 'เนมมึงพูดแบบนี้ไปได้ไง..อย่างกับในซี่รี่วายยังไงยังงั้นน่ะ '
เกมส์ผยักหน้ารับพร้อมกับก้มหน้าจูบผมเช่นเดิมแต่เร่าร้อนขึ้นกว่าเมื่อกี้ เขาซุกไซ้ไปตามลำคอ กกหู ไล่ลงมาที่อกไปจนถึงสะดือก่อนจะไปเจอเขาหันท่อนเนื้อของผมที่ตอนนี้แข็งเกรงและเปลียกแฉะรอรับการปลดปล่อยจากใครบางคนที่ผมต้องการ
"อ๊ะ!!"
เกมส์ตกใจเสียงครางของผมเนื่องจากผมเผลอครางออกมาดังเกินไปจนเขาคิดว่าผมอาจจะเจ็บ
"มะ..ไม่มีอะไร...มะ..มันเสียว"
"หึ!!"
เกมส์สะแยะยิ้มเบาๆ ทำเอาผมเขิลจนต้องแกล้งตีไหลมันแก้เขิลแทน
เกมส์ค่อยๆสอดนิ้วเย็นเข้ามาภายในตัว จริงๆผมก็เจ็บนะเพราะเมื่อ 2 วันก่อนผมโดนพี่นิวทำอย่างทารุนและเจ็บแสบ แต่พอมองหน้าคนที่อยู่ตรงหน้าความเจ็บก็หายไป
"อืม...ยะ...อย่าไปนะ..อ๊า"
ผมเผลอปากพูดเอาแต่ใจอีกแล้ว เกมส์ยิ้มที่มุมปากเล็กๆพร้อมสวมกอดเข้ามาเขาถอดมือออกจากบันท้ายและสอดใส่ท่อนเนื้อใหญ่เข้ามาแทนที่
"อื้มมม..ซี๊ด!!...อาา แน่นจัง"
"อา เกมมม..ซี๊ด เนมเสียวว..อ๊ะ"
เหมือนความร้อนจากเกมส์ถุกถ่ายถอดเข้าสู่ร่างกายผม มันรู้สึกมวนท้องตลอดแต่ก็ไม่ใช่ความร้สึกไม่ชอบอะไรกลับกันมันรู้สึกดีมากกว่าที่คิดอีก
"เข้าไปหมดแล้วนะ..เกมส์จะขยับแล้วนะเนม"
ผมพยักหน้าและกอดเขาแนบแน่น ท่อนเนื้อค่อยๆขยับช้าๆเข้าออกเป็นจังหวะก่อนจะสลับเกียร์เพิ่มความเร็วและถี่ขึ้นจนผมเสียวซ่านไปทั้งตัว ปลายลำท่อนของผมเปลียกแฉะจนลิ้นไปทั้งท่อนเกมส์กอบกำลำท่อนนั้นของผมพร้อมสาวชักขึ้นลงจนผมแทบคลั้งได้แต่นอนดิ้นไปมาอยู่บนเตียง
ภายในห้องที่เงียบสะงัดนอกจากเสียงครางที่ดังลั่นไปทั่วห้องแล้วยังมีเสียงกระแทกของผิวหน้าขาแล้วบันท้ายของผมกับเกมส์กระทบกัน พร้อมกับเสียงของเหลวจากปลายจรวดที่เกมส์กำลังสาวขึ้นลงอย่างเมามัน พิษไข้ที่ตอนแรกกำลังขึ้นสูงบัดนี้ผมไม่รู้แล้วว่ามันเป็นเพราะไข้หรือเพราะอารมณ์กันแน่ที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้
"อ๊ะ..อ๊ะ..อ๊าา..ซี๊ดดด..อื้มมม..ดีจัง..อาา"
เสียงผิวกระทบกันค่อยดังถี่ขึ้นพอๆกับเสียงครางของผมเมื่อเกมส์เร่งเครื่องขึ้นราวกับว่าตอนนี้ใกล้จะถึงฝั่งฝันแล้ว
"อ๊ะๆๆ เนมไม่..อ๊า..จะแต...กอา..อ๊าาาา!!!"
น้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มออกมาทั้งส่วนปลายบของผมและบัยท้ายของผมเกมส์แตกในตัวผมครับ ซึ่งผมกลับรู้สึกดีมากที่เป็นเช่นนี้ และแอบคิดด้วยว่า 'แตกในแบบนี้เราจะท้องมั้ยนะ' แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้ก็ผมเป็นผู้ชายนี่นา
"ทำ..อีกได้มั้ย?"
"หึ..พักก่อนดีกว่า มึงไม่สบายอยู่นะ"
"ก็เนมอยากได้อีกนี่นา"
"ไว้หายดีก่อนเกมส์จะจัดให้ทั้งวันทั้งคืนเลย"
-----จอบอตอน 14.5-----
PS. ว้าว!! ตอนยาวมากกกกกกก ขอมให้อ่านให้สนุกนะคะ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น